Μαίρη Παναγάκου: Παραδοσιακό γλυκό Λημνιακής κουζίνας-Σαμσάδες
Κάθε Πέμπτη
στο Γλυφάδα metropolitans,
η chef Μαίρη Παναγάκου,
με εύκολες, νόστιμες
και οικονομικές συνταγές,
που θα αναδείξουν την αγάπη και το μεράκι σας
για τους δικούς σας ανθρώπους
Υλικά
Για το φύλλο
1 κιλό αλεύρι για όλες τις χρήσεις
1/2 ποτηράκι ελαιόλαδο
χλιαρό νερό
1 σφηνάκι τσίπουρο
Για τη γέμιση
2 ποτήρια σουσάμι, καβουρδισμένο και κοπανισμένο
1 ποτήρι αμυγδαλόψιχα τριμμένη
1/2 κ γλ γαρύφαλλο και 1 κ γλ κανέλλα
1/2 ποτήρι ζάχαρη
3 ποτήρια πετιμέζι, για το “μέλωμα”
Τρόπος παρασκευής
Σε μια λεκάνη ανακατεύουμε το σουσάμι, τα αμύγδαλα, τα κανελλογαρύφαλλα και τη ζάχαρη. Σε μια άλλη λεκάνη ετοιμάζουμε τη ζύμη
για το φύλλο. Ρίχνουμε το αλεύρι, 2 κ σ λάδι, το τσίπουρο και όσο χλιαρό νερό πάρει, για να γίνει μια μαλακιά ζύμη. Την ανοίγουμε σε φύλλο μέτριο, το αλείφουμε με το υπόλοιπο λάδι και το στρώνουμε με γέμιση, μέχρι να σκεπαστεί όλο το φύλλο.
Παίρνουμε μια βέργα πλασίματος, πάχους ενός μολυβιού, την τοποθετούμε στην άκρη του φύλλου και τυλίγουμε το φύλλο με τη γέμιση, 4-5 φορές γύρω από αυτό. Σουρώνουμε το ρολό που έχουμε δημιουργήσει πιέζοντας το από τις δύο άκρες. Το βγάζουμε από τη βέργα και το κόβουμε σε λοξές ροδέλες, τις οποίες τοποθετούμε σε βουτυρωμένο ταψί. Επαναλαμβάνουμε την ίδια διαδικασία με το υπόλοιπο φύλλο και με την υπόλοιπη γέμιση.
Τα ψήνουμε σε μέτριο φούρνο για 30′ και όπως είναι ζεστά τα κομμάτια τα ρίχνουμε στο πετιμέζι και τα αφήνουμε για 10′. Τα βγάζουμε
σε πιατέλα έτοιμα για σερβίρισμα. Αντί για μούστο μπορούμε να τα βουτήξουμε σε σιρόπι με ζάχαρη και μέλι.
Καλή σας όρεξη!
Ευχαριστούμε την chef Μαίρη Παναγάκου, για αυτή την υπέροχη συνταγή.
Η Μαίρη Παναγάκου ασχολείται με τον τουρισμό και την εστίαση από το 1981 και έχει δημιουργήσει την δική της ολοκληρωμένη ξενοδοχειακή μονάδα στον υπέροχο Κότρωνα της Μάνης το “Kotronas BayBungalows”, που περιλαμβάνει bungalows, την ταβέρνα “Τιμονιέρα”, το εστιατόριο “Γεύσεις εν πλω” και το bar δίπλα στην πισίνα “Cafe del Porto”.
Μ.Π.: Η αγάπη μου για την λαϊκή παράδοση, την παραδοσιακή μαγειρική και τα βοτάνια, με βοήθησαν να συλλέξω τον πλούτο της Ελληνικής παράδοσης που χάνεται και με μεράκι να την καταγράψω και να την παραδώσω στις επόμενες γενηές, πιστεύοντας ότι “είμαστε υποχρεωμένοι όπως τα πήραμε από τους προγόνους μας να τα παραδώσουμε στους απογόνους μας”, έτσι ώστε οι Ελληνικές ρίζες μας να μην έχουν τον φόβο να ξερριζωθούν από τον ανεμοστρόβιλο της παγκοσμιοποίησης.
