ΜΑΙΡΗ ΠΑΝΑΓΑΚΟΥ: Σαραγλί με μαστίχα από τη Χίο
|| ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ! ||
|| H chef σήμερα προτείνει μια απολαυστική γλυκειά συνταγή που θα αρέσει σε όλους, μικρούς και μεγάλους! ||
Υλικά για 35-40 σαραγλάκια
1 πακέτο φύλλο κρούστας
1 φλ τσ βούτυρο και φυτίνη ανάμεικτα
600 γρ αμύγδαλα και φυστίκια Αιγίνης χοντροαλεσμένα
2 κ γλ κοφτά, μαστίχα (κοπανισμένη με άχνη ζάχαρη)
Για το σιρόπι και το γαρνίρισμα
3 φλ τσ ζάχαρη
1 1/2 φλ τσ νερό
1 κ σ χυμό λεμονιού
μερικά φυστίκια Αιγίνης χοντροκομμένα
Τρόπος παρασκευής
-
Ανακατεύουμε τα αμύγδαλα και τα φυστίκια με τη μαστίχα. Ζεσταίνουμε ελαφρά το βούτυρο και τη μαργαρίνη μαζί. Στρώνουμε 2 φύλλα, το ένα επάνω στο άλλο, αλείφοντας πολύ καλά ενδιάμεσα και πασπαλίζουμε την επιφάνεια με αρκετό από το μείγμα των ξηρών καρπών.
-
Ακουμπάμε τον λεπτό πλάστη πάνω στα δύο φύλλα και τα τυλίγουμε σε ρολό, μαζί με τον πλάστη. Τραβάμε τον πλάστη απότομα σουρώνοντας ελαφρά, ώστε το μήκος του ρολού, να μείνει το μισό. Το τοποθετούμε σε βουτυρωμένο ταψί, κυκλικά.
-
Επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία μέχρι να τελειώσουν τα φύλλα και η γέμιση. Συνεχίζουμε να τα τοποθετούμε κυκλικά στο ταψί. Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 200οC, για 30′ περίπου, ώσπου να ροδίσουν καλά.
-
Ετοιμάζουμε το σιρόπι: Βράζουμε όλα τα υλικά (ζάχαρη, νερό, χυμό λεμονιού) για το σιρόπι, 7′-8′ να δέσει καλά και περιχύνουμε το σαραγλί μόλις το βγάλουμε από το φούρνο.
Αφήνουμε, μέχρι να πιούν όλο το σιρόπι και να κρυώσουν εντελώς.
-
Πασπαλίζουμε με το χοντροκομμένο φυστίκι Αιγίνης. Κόβουμε σε μικρά κομμάτια σαν μασουράκια και τα σερβίρουμε. Δεν πρέπει να τα σκεπάσουμε για να μείνει το φύλλο τραγανό.
Κόστος: 15 ευρώ
ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!
Ευχαριστούμε την chef Μαίρη Παναγάκου, για αυτή την υπέροχη συνταγή.
Η Μαίρη Παναγάκου ασχολείται με τον τουρισμό και την εστίαση από το 1981 και έχει δημιουργήσει την δική της ολοκληρωμένη ξενοδοχειακή μονάδα στον υπέροχο Κότρωνα της Μάνης το “Kotronas Bay Bungalows”, που περιλαμβάνει bungalows, την ταβέρνα “Τιμονιέρα”, το εστιατόριο “Γεύσεις εν πλω” και το bar δίπλα στην πισίνα “Cafe del Porto”.
Μ.Π.: Η αγάπη μου για την λαϊκή παράδοση, την παραδοσιακή μαγειρική και τα βοτάνια, με βοήθησαν να συλλέξω τον πλούτο της Ελληνικής παράδοσης που χάνεται και με μεράκι να την καταγράψω και να την παραδώσω στις επόμενες γενηές, πιστεύοντας ότι “είμαστε υποχρεωμένοι όπως τα πήραμε από τους προγόνους μας να τα παραδώσουμε στους απογόνους μας”, έτσι ώστε οι Ελληνικές ρίζες μας να μην έχουν τον φόβο να ξερριζωθούν από τον ανεμοστρόβιλο της παγκοσμιοποίησης.
