“Σήμερα είναι η μεγαλύτερη νύχτα του χρόνου. Σήμερα το μαρτύριο αυτό κρατάει λίγο πιο πολύ. Κάθε βράδυ τα αδέσποτα και πολλά δεσποζόμενα όμως ζουν έναν πόλεμο εκεί έξω…”, τονίζει ο Σύλλογος Προστασίας Αδέσποτων Ζώων, σε ανάρτησή του στα social media και μάς συγκινεί για ακόμα μια φορά… Για αυτό και μεις το μοιραζόμαστε μαζί σας:
“Κάποιοι τελειώνουν κάτι τελευταία ψώνια, άλλοι τελειώνουν από το γραφείο, άλλοι βγαίνουν τώρα.
Όσοι γυρίσουν σπίτι θα κλείσουν γρήγορα την πόρτα, θα ανάψουν θέρμανση, ότι έχει ο καθένας, αν έχει.
Κάποιοι θα αγκαλιάσουν τα ζώα τους που θα έρθουν χαρούμενα να τα προϋπαντήσουν στην πόρτα άλλοι θα τους φωνάξουν, θα τα χτυπήσουν, επειδή λερωσαν μέσα ή έφαγαν το μαξιλάρι του καναπέ γιατί κανένας δεν είχε χρόνο να τους βγάλει βόλτα το πρωί…
Στο δρόμο οι τυχεροί σκύλοι θα είναι αυτοί που περπατούν τόσο περήφανα δίπλα στον άνθρωπο τους. “Κοίτα, τον έβγαλα βόλτα” σαν να λένε.
Περνούν από τα μπαλκόνια ή τις αυλές όπου είναι δεμένα ή από τους κήπους όπου ζουν απομονωμένα και ακούγονται παντου σκύλοι να γαβγίζουν σε απόγνωση. Είναι αυτοί που δεν θα βγουν βόλτα, είναι αυτοί που θα βγάλουν το χειμώνα εκεί, όπως έβγαλαν το καλοκαίρι, και τα περσινά και τα προηγούμενα.
“Σκασεεεεεεεε” ακούγεται, είναι πιο εύκολο βλέπετε από το κάποιος να ασχοληθεί.
Την ώρα αυτή είναι που ξεκινούν δειλά δειλά και οι δεσποζομενοι αδέσποτοι, η χειρότερη κατηγορία απ’ όλες. Οι περισσότεροι βέβαια θα αρχίσουν να κυκλοφορούν κατά τις 22.00 μόλις πέσει και η τελευταία κίνηση. Θα ψάχνουν σε κάδους, θα κυνηγούν γάτες…
Οι αδέσποτοι σκύλοι, οι σκύλοι του βουνού, οι σκύλοι φυλακισμένοι στα παράνομα κυνοκομεια όλης της χώρας, οι σκύλοι δέσμιοι στα δημοτικά κυνοκομεια. Οι θερμοκρασίες στην επαρχία θα πέσουν πολύ κάτω από το μηδέν, τα αδύνατα και αδύναμα κορμιά τους δεν αντέχουν, χωρίς φαγητό δεν μπορούν, “τα αδέσποτα ανήκουν στους δήμους, εκείνοι έχουν την ευθύνη”. Τυχεροί όσοι σβήσουν γρήγορα, το θέμα είναι να μην υποφέρουν πολύ, τα νούμερα είναι πλέον εκτός ελέγχου, μιλάμε για εκατομμύρια…
Γάτες… Τα νυχτερινά κατά κύριο λόγο πλάσματα, τα αναλώσιμα. Οι θερμοπομποι που καίνε τζάμπα, μόνοι στο κρύο χωρίς να ζεσταίνουν κάτι…
Οι αστειρωτες θηλυκές ψάχνουν απεγνωσμένα να κρυφτούν από τα αρσενικά που τις κυνηγούν να ζευγαρώσουν, οι μάνες κλαίνε για τα μωρά που θα γεννήσουν και θα χάσουν ξανά…
Οι αρσενικοί θα τσακωθούν ξανά και ξανά και ξανά μέχρι που στο κυνήγι θα βγουν στο δρόμο και θα σκοτωθούν. Δεν τους ακούτε που ουρλιάζουν; Όχι;
Κάθε βράδυ γίνονται πόλεμοι στο δρόμο.
Οι φρεσκοπατατημενες γάτες, “πέθανε η τάδε, η γάτα στο δρόμο”. Αυτές και αν δεν αντέχουν…
Έχετε κυκλοφορήσει ποτέ τη νύχτα; Έχετε πόσο πόνο κρύβει; Έχετε ψάξει απεγνωσμένα να βρείτε χώρο ζεστό, χώρο να κόβει ο βοριάς, φαγητό στα μαύρα σκοτάδια; Έχετε ευχηθεί να μην είχατε γεννηθεί;
Σήμερα είναι η μεγαλύτερη νύχτα του χρόνου. Σήμερα το μαρτύριο αυτό κρατάει λίγο πιο πολύ. Κάθε βράδυ τα αδέσποτα και πολλά δεσποζομενα όμως ζουν έναν πόλεμο εκεί έξω…”